117-modda. Daʼvo arizasini qabul qilishni rad etish

Sudya daʼvo arizasini qabul qilishni quyidagi hollarda rad etadi:

1) nizo xoʻjalik sudida koʻrib chiqishga tegishli boʻlmasa;

2) ayni bir shaxslar oʻrtasidagi, ayni bir predmet toʻgʻrisidagi va ayni bir asoslar boʻyicha nizo yuzasidan ishni yuritishni tugatish toʻgʻrisida xoʻjalik sudining qonuniy kuchga kirgan hal qiluv qarori yoki ajrimi yoxud umumiy sudning kelishuv bitimini tasdiqlash toʻgʻrisida hal qiluv qarori yoki ajrimi boʻlsa;

3) xoʻjalik sudining, umumiy sudning, hakamlik sudining ish yuritishida ayni bir shaxslar oʻrtasida, ayni bir predmet toʻgʻrisida va ayni bir asoslar boʻyicha nizo yuzasidan ish mavjud boʻlsa;

4) ayni bir shaxslar oʻrtasidagi, ayni bir predmet toʻgʻrisidagi va ayni bir asoslar boʻyicha nizo yuzasidan qabul qilingan hakamlik sudining qonuniy kuchga kirgan qarori boʻlsa, xoʻjalik sudi hakamlik sudining qarorini majburiy ijro etish uchun ijro varaqasini berishni rad etib, ishni qarorni qabul qilgan hakamlik sudiga yangidan koʻrish uchun qaytargan, biroq ishni oʻsha hakamlik sudida koʻrish imkoniyati boʻlmagan hollar bundan mustasno.

Sudya daʼvo arizasini qabul qilishni rad etish toʻgʻrisida ajrim chiqaradi. Ajrim ishda ishtirok etuvchi shaxslarga ariza kelib tushgan kundan boshlab besh kundan kechiktirmasdan yuboriladi. Daʼvogarga yuborilayotgan ajrimga daʼvo materiallari ilova qilinadi.

Daʼvo arizasini qabul qilishni rad etish toʻgʻrisidagi ajrim ustidan shikoyat qilish (protest keltirish) mumkin. Ajrim bekor qilingan taqdirda daʼvo arizasi xoʻjalik sudiga dastlabki murojaat qilingan kunda berilgan deb hisoblanadi.