3-modda. Alohida muhofaza etiladigan tabiiy hududlar taʼrifi va ularning huquqiy maqomi

Alohida muhofaza etiladigan tabiiy hududlar — bu yerlar va suv kengliklari (akvatoriylar)ning ustuvor ekologik, ilmiy, madaniy, estetik, sanitariya-sogʻlomlashtirish ahamiyatiga molik qismlaridir.

Tabiat rang-barangligini saqlab qolish, ekologik muvozanatni va biosfera monitoringini saqlab turishga, shuningdek shikast yetgan tabiiy majmuilarni tiklashga moʻljallangan yagona tizimni tashkil etuvchi Oʻzbekiston Respublikasining alohida muhofaza etiladigan tabiiy hududlari xoʻjalik maqsadida foydalanishdan toʻliq yoki qisman, bir umrga yoki vaqtincha tortib olinishi mumkin.

Tabiiy zaxiralardan foydalanish va ularni muhofaza qilishga doir rejalar va dasturlar, yer tuzilishi va joylarni tekislash kesmalari hamda boshqa rejalarni ishlab chiqishda alohida muhofaza etiladigan tabiiy hududlar hisobga olinadi.

Alohida muhofaza etiladigan tabiiy hududlarga Qonunda belgilab qoʻyilgan tartibda davlat qoʻriqxonalari (shu jumladan biosfera qoʻriqxonalari), davlat milliy bogʻlari, davlat tabiat yodgorliklari, davlat buyurtma qoʻriqxonalari maqomi beriladi.

Suvni muhofaza qilish mintaqalari (tegralari), kurort va rekreatsiya tegralari, yer usti va yer osti suvlari hosil boʻladigan tegralar (daryo uvalari, oqiziqli adirlar, togʻ yonbagʻirlarining etaklari), nodir va qimmatbaho mineral konlari, alohida muhofaza etiladigan tabiiy hududlarning qoʻriqlanma (oraliq) tegralari, baliq xoʻjaligi tegralari, oʻrmonlarning taqiqlangan mintaqalari, tarixiy-tabiiy va yodgoriy bogʻlar, botanika va hayvonot bogʻlari, dendrariylar hamda Oʻzbekiston Respublikasi qonunlari va xalqaro shartnomalar bilan belgilab qoʻyiladigan tartib asosidagi boshqa hududlar ham alohida muhofaza etiladigan tabiiy hududlarga kiradi. Davlat hokimiyati va boshqaruvi mahalliy idoralarining qarorlari bilan alohida muhofaza etiladigan tabiiy hududlarning boshqa toifalari ham nazarda tutilishi mumkin.